Piotr od urodzenia jest niepełnosprawny, upośledzony umysłowo w stopniu znacznym. Ciężki poród i niedotlenienie oraz podejście lekarzy jest skutkiem na całe życie. Nie mówi i ma też zdiagnozowany autyzm. Dziś przeszedł już długą drogę ale jako 32 letni chłopak zawsze będzie potrzebował opieki bo zawsze będzie jak dziecko. Jest niezdolny do pracy oraz niezdolny do samodzielnej egzystencji. Obowiązkowa edukacja Piotra z państwa została już zakończona i po tym etapie brak jest miejsc dla dorosłych ,,dzieci,, np. Warsztatów terapii zajęciowej. Uspołecznianie takich osób jak Piotr jest bardzo ważne. Bez zajęć każdy dzień Piotrka wygląda tak samo głównie spędza go w towarzystwie mamy i to mama musi mu zorganizować czas. W roku 2026 nasz cel to turnus rehabilitacyjno-wytchnieniowy i zakup komunikatora, Mówik ''który jest pomocny w komunikacji. Organizacja wycieczek, podróży po kraju celem uspołeczniania Piotra. Żyję każdego dnia zadając sobie pytanie co będzie z moim synem jak mnie zabraknie?