Pola choruję na epilepsję lekooporną. Zdiagnozowano u niej tą podstępną chorobę jak miała niecałe pół roku. Od tego czasu nasze życie wywróciło się do góry nogami. Często leżymy w szpitalu, gdzie próbują dobrać nam odpowiednie leki, aby opanować napady. Pola inaczej widzi nasz świat. Ma obniżone napięcie mięśniowe, zaburzenia czucia głębokiego i sensoryczne. Jest nadruchliwa i ma problemy z koncentracją. To przeszkadza jej w nauce prostych czynności. Aby mieć szansę normalnego rozwoju konieczne są rehabilitację, terapie sensoryczne, logopedyczne i psychologiczne. Dzięki nim Pola małymi kroczkami robi postępy i pokonuje swoje słabości. Pomimo choroby nasza córka jest pogodną i uśmiechniętą dziewczynką. Robimy wszystko, aby ułatwić jej normalne życie w otaczającym ją świecie i aby w przyszłości była samodzielna. Prosimy o wsparcie. Wystarczy Wasz 1,5 %, aby pomóc Polci. To niewiele, a tak wiele. "Skarb to nie złoto ani diamenty. To nasz dzieciaczek zdrowy i uśmiechnięty." Serdecznie dziękujemy. Rodzice Poli.