Załączam to zdjęcie, bo chciałabym, aby Ignaś był tak szczęśliwy na co dzień. Jednak nasza codzienność potrafi być różna. Pierwsze podejrzenie autyzmu, otrzymaliśmy w przedszkolu. Jednocześnie zaczęło się dziać coś dziwnego z nóżkami Ignasia, pojawiła się agresja, codzienne krzyki i płacz z bólu. Zaczęliśmy szukać diagnozy i pomocy. Po wielu badaniach, pobytach w szpitalach, poszukiwaniach w Polsce i na świecie dostaliśmy ją: autyzm, upośledzenie umysłowe, przewlekłe bóle neuropatyczne, tężyczka, padaczka. Aktualnie jesteśmy pod kontrolą Centrum Zdrowia Matki Polki w Łodzi. Nasza codzienność to walka o mowę i podjęcie przez Ignasia komunikacji alternatywnej. Patrzymy, jak przez jej brak, okalecza siebie i innych. Ignacy jest w terapii behawioralnej. Potrzebujemy jeszcze trochę wsparcia, aby mocniej zawalczyć o mowę, która da mu większą samodzielność i ograniczy trudne zachowania.Na codzień potrafi być przekochanym dzieckiem i naszym zadaniem, jako Rodziców, jest zrobić wszystko, aby ten uśmiech nie schodził mu z twarzy. Dziękujemy za każde wsparcie i życzliwość ❤